Zoals gisteren afgesproken, zijn we vanochtend op tijd opgestaan. Na het bekende ritueel van douchen, ontbijten etcetera, ging het weer per auto over de I-4 west naar de aansluiting met de I-75 richting Tampa. Met een uurtje waren we bij Busch, wij via the blueline naar de disabled parking en Jan, Ilse en de knullen met het treintje vanaf de andere parkeerplaats. Na de passen en tassen controle, weer even langs de Guest Relations voor de rolstoelpas en toen het park in. Via Marocco en de chimpansees bij Myombe Reserve, de olifanten en neushoorns bij Jambo Junction, hier even op de Rhino rally gestapt om met een Landrover dichter bij de dieren te kunnen komen. Onze gids had vanmorgen haar Ritalinnetje vergeten, dus deze ADHD-ster zat te stuiteren achter het stuur. Wat kon die meid kletsen zeg, maar ze maakte er wel een hele leuke rit van en dat ondanks het inmiddels missende waterdeel van de rit. Dit stuk is weggelaten om plaats te maken voor de volgend jaar nieuw te openen achtbaan. Vervolgens gingen we door richting Timbuktu. Na de regen van gisteren was de morgen koel begonnen, maar de temperatuur begon al flink op te lopen en eenmaal in Timbuktu zijn we even in de schaduw gaan zitten om wat te drinken. Daarna door richting Congo met als doel Kumba, een leeuw van een achtbaan en een van de langste rollercoasters van het zuid-oosten van de VS.
Een geweldige rit die ook echt brult als een leeuw als hij voorbij komt. Hierna door naar Jungala, waar we genoten van de tijgers en andere dieren daar.
We zijn door gelopen naar Stanleyville, waar enkele toe waren aan een nat pak. Lekker even afkoelen in de watersplash Stanley Falls Flume, twee boomstammen met groepjes van de familie aan boord dobberden de stromen af om met een enorme plons te eindigen. Roan vond het wel een goed plan om gelijk nog maar een rondje te doen, met als gevolg dat alle inzittenden druipend verder door het park moesten.
In Stanleyville staat ook de bij ons geliefde achtbaan Sheikra, het was erg druk in het park en de coaster draaide op vol vermogen met 5 karren op de baan. Met Roan, Jeffrey en Michael gingen we de achtbaan van de havik in en omdat er oneven aantal karren waren konden we na de eerste rit niet uitstappen. Heel vervelend was dat, nu moesten we gelijk nog een keer :-) . Zie hier een You Tube verslag van onze rit, wij zitten links op de voorste rij.
Paul, Roan, Michael, Jeffrey in de Sheikra video Terug bij de rest even lekker in de schaduw voor een drankje en toen... ach nog maar eens in de Sheikra (natuurlijk weer 2 keer, i.v.m. het uitstappen) en dat werd gelijk de laatste keer, in ieder geval voor Michael en Jeffrey, die betrapt waren op het opsteken van de middelvingers op de foto die er genomen wordt tijdens de rit. De medewerkster beneden was 'not amused' door deze handeling en verwees de heren naar de uitgang. No more Sheikra for the bad guys. Toen maar bij Stanleyville station op de trein gestapt en door gereden naar Nairobi, van waar we via Edge of Afrika naar Egypte zijn gelopen. Hier hebben we nog een rit gemaakt in de Montu, de Egyptische god van de oorlog, een van de langste en snelste achtbanen ter wereld. Hij gaat wel 7 keer over de kop, echt een geweldige rit, als je er van houdt tenminste! Op de weg terug naar de uitgang even bij Crown Colony House een drankje gepakt, hier kun je nog genieten van een ander biertje van Anheuser-Busch dan Budweiser. De Amberbock liet zich goed smaken, maar toen was het toch echt tijd voor de terugreis.
0 reacties:
Een reactie posten