Vanochtend weer op tijd opgestaan, na de was en eet rituelen, de laatste zaken in de koffers en alles in de auto's geladen. Toen op pad via de 192 naar de Florida Turnpike richting Miami. Bij St. Lucia de eerste stop gemaakt, even naar het toilet en wat drinken. Een boterham gegeten en toen weer verder. Airco aan en een muziekje op, verder over de eindeloos lange rechten wegen verder naar het zuiden. Bij de eerste tolpoort kwamen we in de problemen, ze accepteerden alleen cash geld en dat hadden we niet veel meer. Overal in de VS kan je met creditcard betalen, zelfs als met maar een ijsje is, nee hoor op de Florida Turnpike willen ze alleen contant geld. Zeker een manier om de belasting te ontduiken. Gelukkig hadden we nog net genoeg voor 2 auto's en konden we verder, volgens het meisje bij het poortje kwam er geen poort meer waar we moesten betalen. Nou mooi wel dus, even verder op moesten we weer een dollar betalen en die hadden we niet meer. Wij kwamen niet verder dan 56 cent, maar mochten door. Jan dacht een dollar aan klein te hebben, maar daar bleken Canadese 5 cent stukken bij te zitten en die moesten ze niet. Een vrouwtje achter hun kwam te hulp met een dollar omdat ze het wachten zat was, dus we konden weer door. Dan maar zo snel mogelijk van de weg af om geld te pinnen, ja dat was mooi k...., weer 25 cent betalen bij de afrit en niemand in het hokje. Gelukkig was de slagboom open en zijn we zonder te betalen over de streep gereden. Geen idee of er een foto gemaakt is, want de boete is niet misselijk. Snel naar een tankstation in de buurt, gelijk de tank gevuld en geld uit de ATM gehaald. Bij de pomp stond een agent, aan hem het probleem uitgelegd en hij vertelde dat de Turnpike een overeenkomst heeft met de verhuurders, dus mogelijk komen we hier goed weg. Gelukkig hadden we nu weer cash, want er zouden nog heel wat tolpoortjes van 1 dollar volgen. Wat een stom systeem, wat kosten al die mensen in die hokjes wel niet en waarom staat het aan het begin niet vermeld dat ze geen creditcard accepteren. Nou goed de Florida Turnpike ging na Miami over in de US-1 en bij de Florida Keys werd het de Overseas Highway. Hier ging het niet snel meer, er waren wegwerkzaamheden en de snelheid daalde tot 40 MPH. Het is maar één weg op de eilanden, verbonden met bruggen en na Key Largo kwam Islamorada en bij MileMarker 82 was daar eindelijk het Islander Resort. Helaas had Expedia de mindervalide kamer niet goed voor ons geboekt en hebben we nu een gewone kamer met een bad. Gelukkig past er een tuinstoeltje in en redden we het wel deze paar dagen, maar fijn is anders. Ach we beginnen er zo langzamerhand aan te wennen dat er altijd wel wat mis gaat met de boekingen voor mensen met een beperking. Verder zijn de kamers prima, alleen zijn de bedden niet erg breed, of zijn we nu gewoon verwend na het huis in Davenport. Michael slaapt nu bij z'n opa en oma op de kamer, hij wilde niet het bed met z'n broer delen. Bij de Tiki bar wat gedronken en gegeten, daarna even bij het strand en de pier gekeken. Samen op de lannai van een van de kamer nog koffie en een borrel gedronken en nu snel onder de klamme lappen.
0 reacties:
Een reactie posten