Seaworld

Vanochtend op tijd het warme nest uit, Jan had de avond ervoor aan de airco gezeten en het was dus warmer dan anders vannacht. Allemaal onder de douche, aankleden en ontbijten. Een paar boterhammen voor in het park opsmeren, flesjes water in de tassen en snel de auto's in om via de I-4 naar Seaworld te rijden. Toen we op de parkeerplaats uitstapten merkten we het al, dit wordt een erg warme dag. Niet dat de temperatuur zo hoog was, maar de luchtvochtigheid des te meer. Goed drinken dus, want het zweet liep ons al snel over de rug en in het park kwamen we later op diverse plekken mensen tegen die bezweken waren door de hitte. Na de kaartjes en bekende tassen controle, eerst even langs de Guest Relations voor Roan's rolstoel toegangskaart (ook bekend als onze "Fast Pass").

Daarna snel richting de Manta, toch wel een van onze meest geliefde achtbanen. Ilse had Gea ook zover gekregen dat ze mee ging, want na de Sheikra in Busch, moest ze deze toch ook gedaan hebben. De buikhang glijvlucht onder de rog was weer prachtig, maar voor Gea en Jan was dit voor vandaag gelijk genoeg. Ze hadden erg last van hun hoofd door de warmte en gingen liever niet meer in een coaster. De dolfijnen show "Blue Horizons" was de volgende stop, terwijl een deel van de groep daar alvast heen liepen, ging ik met de drie knullen toch nog even snel een ritje Manta doen. De show was toch pas over 40 minuten en we waren mooi op tijd terug voor de show. Deze was echt weer prachtig, wat kunnen die trainers toch allemaal met die dieren bereiken. En niet alleen dolfijnen, ook ara's en zelfs een condor, doen mee aan de voorstelling.

Manatee Rescue was het volgende wat we aangedaan hebben, vorig jaar waren we niet aan de zeekoeien toegekomen. Nu moesten we ze toch gaan bekijken, er waren zelfs een aantal jonge dieren bij en we hadden geluk, ze kregen net te eten. De kroppen sla waren niet aan te slepen voor deze vegetariërs. Na deze logge, langzame dieren, was het wel weer tijd voor wat snelheid en gingen we op weg naar de zeeslang "Kraken". Deze snelle achtbaan met z'n soepele bochten en loopings, blijft toch echt gaaf. We hebben hem dan ook gelijk maar twee keer gedaan, ja de lunch die we tussen door gebruikt hebben bleef gewoon binnen. We worden zo langzamerhand rollercoaster diehards.

Lekker verder door het park gelopen, wat bij de winkeltjes gekeken en voor Roan een t-shirt van Kraken gekocht. Hij wil kunnen laten zien dat hij een echte dare devil is en geen achtbaan hem te gek is. Via het meer naar Shamu stadium gelopen, want de orca show Believe was ons volgende doel. Helaas geen foto's van deze show, ik was zo stom geweest m'n accu niet op te laden, dus zat ik zonder stroom. Na het dodelijke ongeval met een van de trainsters afgelopen jaar, gaan ze nu niet meer met de killer whales het water in. De grote orca stier Shamu is met pensioen en een nieuwe generatie orca's steelt de vernieuwde show. Ondanks het ontbreken van de grote orca, die met een klap van zijn staart een enorme groep mensen een nat pak kon bezorgen, is de show echt heel goed. De soakzone beperkt zich nu maar tot de onderste drie rijen en zelfs drie orca staarten tegelijk kunnen niet op tegen de goede oude Shamu. Maar ja, ook kleine orca's worden groot, dus het zal niet lang duren of ze halen het weer tot halverwege de tribune. Na de show door naar de zuidpool, lekker afkoelen bij Wild Arctic. Een virtuele helicopter vlucht naar een kamp op de zuidpool. Na een ruig ritje in de simulator, kom je in een nagebouwd onderzoekscentrum op het ijs. Echte wanden van ijs en een lucht die net echt lijkt, waar de vreemde witte dolfijnachtige baluga's zwemmen en ook de ijsbeer en walrus te vinden zijn. Eenmaal buiten waren de achtbanen gestopt voor naderend onweer en vielen er al wat druppels. We hielden het voor gezien en gingen nog even langs de fotostand om een eerder die dag gemaakte foto te kopen voor we naar huis reden.
Foto's Seaworld